This boy is on fire

Verslavingen. Je kunt ze maar beter niet hebben, want ze maken je kapot. Letterlijk en figuurlijk. Maar, gelukkig ben ik niet zo verslavingsgevoelig aangelegd. Er zijn een hoop dingen die ik zonder blikken of blozen gewoon kan laten staan. Een avondje geen alcohol drinken bijvoorbeeld. Sigaretten, bah. Niet ok. Of drugs. Ik snuif liever de geur van vers gebakken brood op, dan het witte meel waar het van gemaakt is. En dat scheelt een hoop gedoe. Lucky me.

“Vooral als het een flesje habanero hotsauce blijkt te zijn waar de vuurspuwende draken van Game of Thrones geen brood van lusten.

Maar ok, iedereen heeft een zwak voor iets. En dat van mij is pittig eten. Ik ben namelijk wél een sucker voor sambal en hete sausjes. Hoe pittig ook, ik moét het gewoon eten. Ik zit nu toevallig in een fase van nieuwe dingen uitproberen. Als ik een flesje hotsauce zie staan wat ik niet ken moet ik het gewoon even uittesten. Lekker mee experimenteren door even een druppel op het puntje van mijn tong te laten vallen en te kijken wat het doet. Gekkenwerk. Vooral als het een flesje extreem hete habanero hotsauce blijkt te zijn waar de vuurspuwende draken van Game of Thrones geen brood van lusten. Je staat on fire. Bigtime.

“Die splijtende pijnen in mijn tong zijn de shit.

En oh wat doet het dan pijn. Mijn tong, mijn gehemelte. Mijn maag, mijn stoelgang. Mijn alles. Maar ik moét het gewoon doen. Het voelt zo goed.  En ik wil meer. Want het is zo lekker. Ook al heb ik geen benul meer hoe mijn bordje curry smaakt, die splijtende pijnen in mijn tong zijn de shit. Dus onderga ik het opnieuw, en opnieuw. Net zolang het mijn honger naar zwetende pijnen heeft gestild.

“Een hele lepel Madame Jeanette sambal doet me niets.

Verslaafd? Oh nee. Ik heb geen verslaving. Ik ontken alles, want dat slaat nergens op. Nee man. Verslavingen zijn voor zwakke mensen. En ik ben sterk. Kijk maar wat ik op kan. Een hele lepel Madame Jeanette sambal doet me niets. Nee ja ik wil het zelf. En ik heb alles onder controle. Ey! Hoezo pak je nou mijn lepel af?? Doe eens niet. Ik wil dit. Laat me nou. Hoezo, ‘je trilt helemaal’. Gek zeg. Ik ben echt niet verslaafd! Verslaafden ontkennen namelijk altijd all…

…oh wacht.

Foodbox ouwe

Een tijdje geleden werd ik (voor het eerst!) via het contactformulier op deze site benaderd door ene Randy. Hij vertelde mij dat hij zijn baan in de juridische business had verruild voor het leven van kok. Een aardige carrièreswitch als je ’t mij vraagt. Maar ik houd wel van iemand die zijn droom najaagt. Ik was meteen geïnteresseerd.  Al je zekerheden opgeven om eindelijk dat te doen wat je altijd al wilde. Het is nogal wat. In Randy z’n geval was dat chef zijn. En daar bleef het niet bij. Hij levert sinds kort ook nog eens foodboxen met Surinaams eten. Naar het schijnt ook nog eens zonder E-nummers. En dat is altijd mooi meegenomen.

“…bijna niets is lekkerder dan een bordje roti met die fijne gele f*cking hete Madame Jeanette sambal.

Een paar dagen geleden stond hij ineens met een big smile voor mijn neus. In zijn handen een grote doos vol verse producten. Hij vroeg mij vervolgens om zijn foodbox uit te proberen. Nou, dat deed ik maar al te graag. Stiekem ben ik een gigantische liefhebber van de Surinaamse keuken. En ok, ook van de Surinaamse sambals. Ik krijg spontaan water (en pijn) in mijn mond van de gedachte alleen al. Want bijna niets is lekkerder dan een bordje roti met die fijne gele f*cking hete Madame Jeanette sambal… *zucht*… Niet te doen zo lekker.

“Op aanraden van mijn bloeddruk deed ik er in tegenstelling tot wat er in het recept stond maar een klein beetje zout bij…

Ok. Terug naar die foodbox. Randy liet mij gelukkig kennis maken met meer dan de alom bekende roti. Ik werd namelijk getrakteerd op zijn versie van Surinaamse bami. Compleet met tomaat, paksoi, selderij, ui, ei, ketjap en knoflook. Nadat ik bijna alles gedaan had zoals op de bijgevoegde receptkaart stond beschreven bedacht ik mij dat ik nooit echt zout eet. Dus op aanraden van mijn bloeddruk deed ik er in tegenstelling tot wat er in het recept stond maar een klein beetje zout bij via een kwart bouillonblokje. Het bleek een goede keuze. Want ik kon het niet laten er toch een beetje Madame Jeanette sambal doorheen te roeren. En dat maakte alles perfect op smaak.

Conclusie: Ik heb genoten van een gerecht wat ik nog nooit eerder op deze manier had gemaakt. Ik kon het toch niet laten er een heel klein beetje aan te tweaken. Randy is nog maar net begonnen aan zijn foodbox reis naar stardom, maar ik heb nu al zin in een volgend recept van hem wat ik nog niet ken. Al kan ik niet beloven er geen Madame Jeanette sambal doorheen te roeren.