Alles in de soep

Eén ding in ’t leven van een hobby kok is zeker. Want als alles in de soep valt kun je het gelukkig altijd nog pureren. Heerlijk. Niets is lekkerder dan een flink gepureerd soepje de dag na een wilde nacht de beest uit te hebben gehangen.

“Ik had voor de verandering mijn Mikeéénpuntnul pak weer eens aangetrokken…

Goed. Het was dus weer eens weekend. En er waren feestjes. Ik had voor de verandering mijn Mikeéénpuntnul pak weer eens aangetrokken en de drankjes gingen er in als zoete koek. Zoete koek met veel alcohol wel te verstaan. Nee, ik praat het niet goed. Maar het was wel weer erg gezellig. Zo gezellig dat ik de volgende dag met een punthoofd rondliep en een gigantische behoefte had aan zout eten. Veel zout eten. Wat slecht. Menig feestbeest zou de volgende dag de lokale snackbar leegplunderen, of pizza’s bestellen, of kapsalons eten. Maar zo ver liet ik het gelukkig niet komen.

Ik had toevallig nog wat champignons en een runderbouillonblokje liggen. Dat bracht mij op het idee champignonsoep te maken. Ik moest toch nog even wat frisse lucht halen dus besloot ik in mijn zondagsoutfit én punthoofd richting supermarkt te gaan. Daar kocht ik nog een bakje kastanjechampignons, oesterzwammen, zoete uien, bosui en kruimige aardappelen. De redding was nabij.

“Ik deed de staafmixer erin en mixte alsof ik die vage DJ was uit de tent van de vorige avond.

Thuis aangekomen zette ik een pan op het aanrecht. Ik goot er wat olijfolie in, gooide alle paddestoelen en één fijngesneden zoete ui erbij en bakte het geheel een paar minuten. Oh man, die lucht alleen al.. Vervolgens goot ik er kokend water bij. Het bouillonblokje en twee aardappelen deed ik er ook in en ik liet het geheel een minuut of 10 rustig koken. Toen werd ik ongeduldig. Ik deed de staafmixer erin en mixte alsof ik die vage DJ was uit de tent van de vorige avond.

Met die beukende beats in het geheugen bedacht ik me dat ik nog wel wat extra pit kon gebruiken. In mijn rijke voorraad aan spicy hot sauces koos ik voor het flesje ‘Smokey BBQ chipotle Tabasco’ die ik ooit samen met talloze piri piri varianten op een markt in Portugal had gekocht. Ik had hem zelfs nog niet eens geopend. Nou, dit leek mij wel het uitgelezen moment voor een pittige kennismaking.

De soep was klaar. Ik schepte het in een bord, deed mijn best de halve fles chipotle Tabasco er in te deponeren en sprenkelde er wat gesneden bosui overheen. Mijn herstel kon beginnen. Langzaam kwamen de flarden aan dubieuze gebeurtenissen van de vorige avond weer in mijn gedachten terug terwijl ik een hap van mijn overheerlijk warm gepureerde champignonsoep at. Een dikke glimlach verscheen op mijn gezicht. Het was weer een topweekend.

 

Kaas!!

Soms heb je dat. Van die openbaringen die eigenlijk geheel voor de hand lagen. Zo had ik er vorige week één. Ik reed in mijn auto, op weg naar huis na een lange uitputtende dag werken.  Vaak zet ik Spotify aan in de auto en zet ik een random playlist op standje gehoorbeschadiging.  Zo dus ook vorige week. Ik zweefde over de weg en droomde lichtelijk weg in de wereld van m’n muziek. Heerlijk.

Maar goed, die openbaring dus. Die kwam eigenlijk toen ik geheel onverwacht Sevn Alias uit mijn speakers hoorde komen. Ik was compleet vergeten dat ik hem ergens in mijn ‘Urban anthems’ playlist had staan. De beste man heeft het over Gass… Oftewel gas geven op de linkerbaan van de snelweg. Een beetje tof doen in je te dure bolide. Die dingen. Geniale tekst.. Het werkte wel, want ik reed op de linkerbaan. Zo hard als ik kon  mocht.

Ik hoorde steeds ‘KAAS!’ ‘pull-up pull-up, KAAS!’ … ‘Linkerbaan, KAAS!’ … Maar hoezo hoorde ik dat? En toen bedacht ik mij dat het moest komen omdat ik eigenlijk een ongelooflijke liefhebber van kaas ben. De openbaring was daar.

KAAS!’ ‘pull-up pull-up, KAAS!’ … ‘Linkerbaan, KAAS!’ …

Man, wat houd ik toch van kaas. Behalve Gorgonzola dan, die sla ik steevast over.